1 Nisan’da yapılacak seçim öncesi tablo net: 16 AK Parti, 16 CHP.

Matematik ortada. Ancak sonuçları her zaman matematik belirlemiyor.

Geçen dönem yaşananlar hala hafızalarda taze…
CHP’nin kendi içinden çıkan bir “fire”, hatta kamuoyunun tabiriyle bir “ihanet”, seçimin kaderini değiştirmişti. Basit bir denklem vardı: 16-16. Ama o denklemi bozan tek bir oy, İl Genel Meclisi Başkanlığı’nı AK Parti’ye bırakmıştı.

CHP bu kez kendi içindeki çatlağı kapatabildi mi?

Parti kulislerinde “ihanet” kelimesi hala konuşuluyor. Kimin yaptığı bilinmiyor, ya da biliniyor ama söylenmiyor. Bu belirsizlik, CHP’nin en büyük handikabı. Çünkü siyasette rakip kadar, hatta bazen rakipten daha tehlikeli olan şey; içerideki güvensizliktir.

CHP bu kez işi sıkı tutmaya çalışıyor. Belirli önlemler alınıyor. Adayını da belirledi: Hayrettin Kartal.

Eğer CHP bu kez ihanet yaşamazsa ve 16-16 eşitlik olursa, sonucu kura belirleyecek.

Ama asıl mesele bu değil.

Asıl mesele şu:
Bu koltuk neden bu kadar önemli?

Çünkü İl Genel Meclisi; Köylerin, kırsalın, yani Zonguldak’ın görünmeyen yüzünün hizmet kapısı. Yollar, altyapı, yatırımlar… Hepsi bu meclisten geçiyor.

CHP yıllardır kırsalda istediği sonucu alamıyor.
Ama eğer bu meclisi kazanır ve hizmeti doğrudan vatandaşa ulaştırırsa, işte o zaman dengeler değişir.

Vatandaş oyunu hizmete verir.

Bu yüzden “bir kişinin ihaneti” asla küçük bir mesele değildir.
Bir oy sadece bir koltuğu değil, yılların siyasi dengesini değiştirebilir.

AK Parti cephesinde ise mevcut başkan Necdet Karaveli yeniden aday.
Tecrübe, mevcut güç ve sistem avantajı elinde.

CHP’nin elinde ise fırsat var…

1 Nisan, CHP için sadece bir seçim tarihi değil, aynı zamanda bir sınav günü.

Zonguldak şimdi nefesini tuttu.

Kamuoyu bu seçimi bekliyor.

Köyümüzün Muhtarı Recep Karanlık, Gökçebey Belediye Başkanı Vedat Öztürk’e köylerine doğalgaz bağlanması talebinde bulunuyor. Hem de 300 kişiyle.
Ancak köye doğalgaz bağlanması için köyün belediye sınırları içinde olması şartı var.

Bunu biz söylemiyoruz; Akmercan Doğalgaz Dağıtım Şirketi’nin sözleşmesi söylüyor.

Köyün Gökçebey Belediyesine bağlanması için Pazar günü referandum gerçekleştirildi.
Ve bugüne kadar hiçbir köyün belediyeye katılması için gerçekleşen referanduma müdahil olmayan İl Genel Meclis Başkanı Necdet Karaveli’nin, Gaziler Köyü’nde toplantı gerçekleştirerek “Ben devletim, size doğalgazı ben getiririm.” sözleri verdiğine şahit oluyoruz.

İl Genel Meclisi’nin bugüne kadar tek bir köye doğalgaz getirdiğine şahit olan varsa söylesin, biz gazeteci olarak bilmiyoruz.
Zaten Gaziler Köyü olayına kadar herhangi bir köyün referandumuna bir şekilde müdahalede bulunulduğunu da görmedik.

Acaba Gaziler Köyü’nün belediyeye bağlanmasını istemeyen gizli güçler kimler?
O köyde ne var?
Binlerce yıllık tarihin arkasındaki sırlar mı?

AK Parti Gökçebey İlçe Başkanı Nurşen Yılmaz, referandum yapılana kadar sessizliğini korudu.
Referandum biter bitmez ise adeta bülbül oldu.

Bir ilçe başkanı, ilçesinin büyüyüp gelişmesini neden istemez?
Gaziler Köyü’nün Gökçebey’e bağlanmasıyla nüfusu artacak, gelir payı artacak ve vatandaşa hizmet kalemleri çoğalacaktı hâlbuki.
Sayın Yılmaz neden bunları Gökçebey’e reva görmedi?
Yoksa bu referandumdan “hayır” çıkmasını isteyen gizli ellerin, kendisinin fikirleri üzerinde bir yaptırımı mı var?

Yılmaz’ın “Gökçebey Belediye Başkanı Vedat Öztürk’ün hizmetlerinden halk memnun değil ki hayır çıktı.” diye bir açıklaması var ki trajikomik.
Bu söylemlere kargalar dahi güler.

Üç dönemdir seçime girdiği her partiye belediyeyi kazandıran Vedat Öztürk, başarısız olduğu için mi Gökçebey halkı ısrarla onu seçiyor?
Madem öyle; o zaman Çaycuma Belediye Başkanı Bülent Kantarcı, sizin açıklamalarınıza göre çok başarılı.
Çaycuma’nın köylerinde referandumlarda hep “evet” çıktı. Başkan başarılı olduğu için çıktı sizin söyleminize göre.

Evet, başarılı ama siz bu sözlerle bunu kabul ediyorsunuz bir AK Parti ilçe başkanı olarak.
Bu sözleri açık açık AK Parti Çaycuma İlçe Başkanı Birol Yiğit ve AK Parti Milletvekili Ahmet Çolakoğlu’na açıklayın.

300 kişiyle referandum isteyen köyden 102 “evet”, 191 “hayır” oyu çıkmasının izahı, gizli eller operasyonundan başka bir şey değildir.
Ama sonuç fark etmez.

O gizli eller Vedat Öztürk’e çok operasyon çekmeye çalıştı.
Ama her defasında daha da güçlenmesine neden oldu.

Tarih de Nurşen Yılmaz’ın kendi ilçesine yaptığı ihaneti not düştü.
Bakalım Gaziler Köyü’ne doğalgazı kim getirecek?
Karaveli zaten “Hemen doğalgaz vereceğim demedim.” diyor. “Zaman alacak.” demiş.
Karaveli başkanlıktan düşerse bir bahaneleri olur.
Bu operasyon da böyle son bulur.

Olan, doğalgaz vaatlerine inanan Gaziler Köyü sakinlerine olur.

Bu cümleleri yazmak bile insanın içini sızlatıyor.

Zonguldak Valisi, İl Milli Eğitim Müdürü, İlçe Milli Eğitim Müdürleri yaşanan olaylarla ve bundan sonra yaşanmaması için alınacak önlemlerle ilgili kamuoyunu aydınlatmalıdır.

Akran zorbalığı artık kökleri derinlerde olan, toplumsal bir yara haline geldi. Her okulda, her şehirde benzer örneklerle karşılaşıyoruz. Veliler çocuklarını okula gönderirken içlerinde bir korku taşıyor: “Acaba bugün çocuğuma bir şey olacak mı?” diye.

Oysa eğitim, güvenle başlamalı; korkuyla değil. Bu noktada kendimize şu soruyu sormalıyız: Bu çocuklar nasıl bu hale geldi?

Cevap aslında çok uzaklarda değil. Her akşam televizyonlarımızda, dijital platformlarda mafya özentisi diziler, silahların havada uçuştuğu sahneler, şiddetin kahramanlıkla süslendiği senaryolar izliyoruz. Şiddet, adeta bir eğlence unsuru haline getiriliyor. Bu görüntüleri izleyen gençler, farkında olmadan bu davranışları “güç göstergesi” olarak algılıyor.

Bir gazeteci, bir siyasetçi ya da bir vatandaş olarak en küçük bir eleştiride cezalar yağarken, çocukların gözünün önünde yayınlanan bu şiddet içerikli yapımlara kimse dokunmuyor. Medyanın ve denetim mekanizmalarının bu konuda sessiz kalması, toplumsal olarak hepimizi vebal altında bırakıyor.

Bugün akran zorbalığı sadece okul koridorlarında değil, sosyal medyada, oyunlarda, hatta ev ortamında bile karşımıza çıkıyor. Sözlü şiddet, dışlama, alay etme gibi davranışlar bile genç bir ruhun dünyasında derin yaralar açabiliyor. Psikolojik etkileri uzun yıllar süren bu travmalar, çocukların güven duygusunu, benlik saygısını ve geleceğe olan inancını zedeliyor.

Artık bu tabloya “çocuk işi” diyerek geçemeyiz. Akran zorbalığı, Türkiye’nin en ciddi sosyal sorunlarından biri haline gelmiştir. Aileler, öğretmenler, yöneticiler, medya ve toplum olarak hepimizin sorumluluğu var.
Okullarda etkili rehberlik sistemleri kurulmalı, zorbalıkla mücadele konusunda hem öğrencilere hem öğretmenlere eğitim verilmelidir. Sosyal medya ve yayın içerikleri ise mutlaka daha sıkı bir denetime tabi tutulmalıdır.

Milli Eğitim Bakanlığı’na büyük bir sorumluluk düşüyor.

Bakanlığın, akran zorbalığına dair somut araştırmalar yaparak, veriye dayalı politika geliştirmesi artık bir zorunluluk. Sorunu tanımlamadan, nedenlerini bilimsel biçimde ortaya koymadan çözüm üretmek mümkün değil.

Bu sorunun çözümü için okullarda yeterli sayıda psikolojik danışman ve rehber öğretmen istihdam edilmesi şart. Mevcut norm kadro yönetmeliği maalesef bu ihtiyacı karşılamaktan çok uzak. Yönetmeliğe göre okul öncesi, ortaokul ve liselerde 150 ve üzerinde, ilkokullarda ise 300 ve üzerinde öğrenci olduğunda bir rehber öğretmen normu veriliyor. Bu nedenle pek çok okulda hâlâ rehber öğretmen bulunmuyor.
Oysa öğrencinin rehberliğe, psikolojik desteğe ihtiyacı, okulun büyüklüğüyle değil; bireysel gelişim süreciyle ilgili.

Öğrenci sayısı ne olursa olsun, her okula en az bir psikolojik danışman atanmalı ve bu konuda gerekli yönetmelik değişikliği acilen yapılmalı. Çünkü her çocuğun güven içinde eğitim alma hakkı vardır. Her anne babanın, “çocuğum okuldan sağ salim dönecek” diye emin olma hakkı vardır.

Şiddet, sessizliğin büyüttüğü bir canavardır. Ve biz sustuğumuz sürece, o canavar büyümeye devam edecektir.

Çaycuma Belediye Başkanı Bülent Kantarcı’nın, AK Parti Zonguldak Milletvekili Ahmet Çolakoğlu’nu ziyaret etmesi de, tartışma yaratan bir gelişme oldu.
Ancak bu ziyareti anlamak için; Kantarcı’nın siyaset tarzını anlamak gerekir.
Bülent Kantarcı, sadece bir siyasetçi değil. Aynı zamanda özel sektörde yıllarca yoğrulmuş, çözüm odaklı düşünen, yönetim tecrübesi olan bir iş insanı.
Bugün Çaycuma’da birçok somut hizmete imza atmasının ardında da bu pratik zekâ ve yöneticilik birikimi yatıyor.

Siyaseti bir kavga alanı değil, çözüm zemini olarak gören yaklaşımıyla da farkını ortaya koyuyor.
Bu nedenle, bir CHP’li belediye başkanının, iktidar partisinden bir milletvekilini ziyaret etmesini sadece siyasi bir yakınlaşma olarak görmek yersiz olur.
Bu ziyaret, aslında yerel yönetimlerin varoluş gayesinin halka hizmet olduğunu ortaya koyuyor.

Bugün Türkiye’de iktidarda olan parti AK Parti. Ankara’da birçok kilit karar, bu siyasi irade tarafından alınıyor.
Hal böyleyken, siz bir belediye başkanı olarak Ankara’ya gittiğinizde; “Ben CHP’liyim, sadece CHP’lilerle konuşurum” diyebilir misiniz?

Seçmen, sizi siyasi kimliğinizle seçer; ama oyunu verirken sadece rozetinize bakmaz.
Aynı zamanda ilçesine hizmet edecek kişiyi arar.
Eğer siz, “Ben muhalefetteyim, bu yüzden hiçbir hizmet alamam” derseniz, bunun arkasına sığınamazsınız.
Hizmet üretememenizin mazeretini halk kabul etmez.
Çünkü halk, çözüm ister.

Yerel yönetimlerde “kavga siyaseti”nin hiçbir getirisi yoktur.
Belediyecilik, günlük hayatı doğrudan etkileyen bir alan olduğu için vatandaş ideolojik çatışmalardan çok, yapılan işe bakar.
Asfaltı, suyu, parkı, temizliği, sosyal hizmeti görmek ister.
Bir yatırım gerekiyorsa, bir proje için destek aranıyorsa, elbette ki bir CHP’li belediye başkanı da iktidar milletvekilleriyle temas kuracaktır.
Bu bir zafiyet değil; aksine, halk için mücadele etmenin başka bir yoludur.
Kantarcı da tam olarak bunu yapıyor.

“Ahmet Çolakoğlu için neden ‘Çaycuma’nın değerli evladı’ dedi?” yorumları yapılıyor.
Çünkü siyaset, özellikle yerel siyaset, duvar örmekle değil; köprü kurmakla yapılır.

Bugün yüzlerce siyasi tutuklu, özgürlükleri kısıtlanan muhalifler, demokrasiye dair büyük tartışmalar varken, yerelde bir uzlaşı adımı atmak elbette eleştiriye açıktır.
Ancak bu eleştiriler yapıcı olmalı. Yoksa “neden görüştün” sorusunun karşılığı, hizmet bekleyen halka “kusura bakmayın, siyaset yapıyoruz” demek olur ki, bu da seçilmiş bir yöneticiye yakışmaz.

Yerel siyaset, ideolojilerin ötesine geçmeyi gerektirir.
Bülent Kantarcı da bu gerçeği bilerek, sorumluluk bilinciyle hareket ediyor.
Halkın yararına olan her talebi, iktidara iletmek ve takip etmek onun görevidir.
Eğer bu talepler karşılıksız kalırsa, bunu da halkın takdirine sunmak yine onun hakkıdır.

Siyaset, eğer halka hizmet etmiyorsa hiçbir anlamı yoktur.
Kutuplaşmayı değil, iş birliğini seçen Kantarcı; Çaycuma için daha büyük kazanımlar elde edecek mi?
Bunu da zaman gösterecek.

Parti Genel Merkezi’nin kararına karşı çıkmayı kesin olarak kafasına koyan bu meclis üyeleri, gerçekten inandıkları bir dava uğruna mı hareket etti, yoksa ihraç edilmemek için mi istifa etti? 
Eğer aldıkları kararın doğruluğuna inanıyorlarsa, sahildeki 7 nargile evinin satışını doğru bulmuyorlarsa, neden CHP çatısı altında kalarak mücadele etmediler? 
Neden kararın yanlış olduğunu, gerekçeleriyle birlikte hem Genel Merkez’e hem de kamuoyuna açıklamadılar? 

Yoksa yapılan yalnızca Belediye Başkanı Halil Posbıyık’a karşı bir rest çekmek mi? 
Bu soruların cevabı, istifa eden meclis üyelerinin samimiyetini sorgulamamıza neden oluyor. 
Eğer amaç gerçekten halkın menfaatlerini korumak olsaydı, bunun yolu partiyi terk etmek değil, parti içinde demokratik mücadele vermek olurdu.

Şunu da sorgulamak gerekir: Oy veren seçmen CHP’ye ve Halil Posbıyık’a mı oy verdi, yoksa bu meclis üyelerinin şahsi isimlerine mi? 

Partiden istifa eden meclis üyeleri, neden meclis üyeliğinden istifa etmiyor?
Ereğli halkı, Posbıyık ve CHP’nin mecliste güçlü olması ve tek başına karar alabilmesi için oy verdi.
Peki, bu istifalarla CHP’nin meclis çoğunluğunu kaybetmesine sebep olan meclis üyeleri, halkın iradesine nasıl hesap verecek?
Bu istifalar sadece kişisel bir tepki mi, yoksa daha büyük bir planın parçası mı? 

Posbıyık’a karşı post-modern bir darbe mi yapılıyor? 
Ve daha da önemli bir soru: Bu darbe, CHP Zonguldak Milletvekili Eylem Ertuğrul eliyle mi yapılıyor? 
Eğer bu sürecin içinde değilse neden müdahalesi yok? 
CHP’nin Ereğli meclisinde çoğunluğu kaybetmesi, CHP çatısı altında politika yapan kimlerin işine gelir? 
Bu istifalarla kimler kazanıyor, kimler kaybediyor?

Şubat ayında yapılan mecliste AK Parti grubu ile birlikte hareket ederek nargile evlerinin satışına red oyu veren 10 CHP'li meclis üyesinden biri olan çiçeği burnunda CHP'li Evrim Balbaloğlu, neden bu 8 isimle birlikte istifa etmedi?
Yoksa kendisine yeni bir parti bulmakta zorlanacağını mı düşündü? 

Gerçekten halkın iradesi mi savunuluyor, yoksa kişisel hesaplar mı yapılıyor? 
Ereğli halkı ve CHP seçmeni  bu soruların yanıtını merakla bekliyor.

Okula giden çocuğundan, işçisine, memurundan, ev hanımına kadar insanların biyolojik saati altüst olmuş durumda. 
Resmen karanlığa mahkum olduk.

İşe gitme veya okula gitme saatinde uyanıyoruz. Bir bakmışız ki her yer karanlık. Işıkları açıyoruz (Müthiş bir enerji tasarrufu)  
Resmen gece çalışıyormuş gibi hissediyoruz.

Ya çocuklar!

4 yaşındaki oğlumu gece yatağına yatırıyorum. Sabah okula gitmek için kaldırdığımda 'anne sabah olmadı ki' diyor. 
Çoğu zaman uyuyorken üstünü giydiriyor ve servise bindiriyorum. Gece yatağına yatan çocuk, sabah uyandığına kendini okulda bulmuş oluyor. 
(Işınlanma icat oldu) 
Peki okula gitmek için ıssız sokaklardan geçmek zorunda olan çocukların yaşadıkları korkuya ne diyebiliriz?
Okula korkarak gitmek ne demek!
Gün doğmadan okula giden çocukların bu durumdan psikolojik olarak nasıl etkilendikleri apacık ortada. 
Yetişkin bir bireyin bile kaldıramadığı bu biyolojik dengesizliği, küçücük çocuklar nasıl kaldırsın!

Karanlıkta okula gitmenin sorunlarını uzman psikologlar açıklıyor. Bunlar arasında; "Okula karşı fobinin oluşması, akademik başarının düşmesi, derse odaklanmakta zorluk, uykusuzluk, korku ve kaygı, ilgi ve enerjide düşüş, içe kapanma ve mutsuzluk görülebilir. 
Bunların dışında öfkeli ve saldırgan davranışlar olan vurma, bağırma, kontrolsüz davranışlar gibi sorunları da sergileyebilir. Keza çocuğunuzun kaygı düzeyine bağlı olarak psikosomatik belirtiler olan baş ağrısı, karın ağrısı, mide bulantısı gibi rahatsızlıklar da beraberinde görülebilir".

Tüm bu sorunların haricinde enerji tasarrufu bile olmayan bu uygulamada neden ısrarla inat ediliyor, anlamak mümkün değil. 
Ekonomik bir faydamız olmayacaksa devletimiz bir uygulamada neden ısrar eder? 
Kör karanlığa mahkum edilme sebebimiz ne olabilir?

Peki bu doktorlar neden gidiyor?
Eksik bir kadromuz olduğunda aylarca doktor bekliyoruz ama bu kadrolara gelen doktorlarımız Zonguldak'ta kalmak istemiyor. 
Kim suçlayabilir doktorları?
Ya da Zonguldak'ta kalmak istemeyen akademisyenleri, beyaz yakalıları kim suçlayabilir?

Turizmi var mı? 
Yok!
Sosyal donatıları var mı? 
Yok! 
Dışarıdan gelen misafirlerimizi, 'işte Zonguldak'ımız böyle bir şehir' diyerek götürebileceğimiz alanlarımız, mekanlarımız var mı?
Tiyatro var mı?
Opera var mı?
Spor aktiviteleri var mı?

İnsanların sosyalleşebileceği imkanlarımız ne kadar?
Gazipaşa Caddesi'nde kaç tur atacak bu insanlar? 

Zonguldak'ımız güzel, 
Pekçok şehirden çok fazla kullanılabilir imkanı da var!
Ama sahil kenti olmasına rağmen ne sahillerimizi kullanabiliyor, pazarlayabiliyoruz, ne deniz turizmi yapabiliyoruz.
Ne antik kentimizi gün yüzüne çıkarıp turist çekebiliyoruz, 
Ne şelalelerimizi, doğal güzelliklerimizi tanıtabiliyoruz.

'Gelen doktor gidiyor' demek kolay.
Onları Zonguldak'ta tutmak için, yerel ve genel iktidar olarak ne yapılıyor?
Komşu iller almış başını gitmiş.
Zonguldak yerinde saymayı bile başaramamış, geriledikçe gerilemiş. 

Bizde bir makama gelen, önce şöyle bir tur atar. 
Turist gibi gezer.
'Şunu yapacağız, bunu yapacağız' der. 
Artık Zonguldaklının heyecanlanmaya dahi gerek duymadığı bu söylemler her zaman olduğu gibi o kişinin görev süresi dolunca rafa kalkar. 

Doktorlar haklı, 
Sosyal olanakların daha fazla olduğu şehirlere tayin istemekte haklılar. 
Onları Zonguldak'ta tutmayı beceremeyen biz haksızız. 

Cumhuriyetin ilk şehri Zonguldak, 
Baloların düzenlendiği, tenis kortlarının açıldığı Zonguldak. 
Yeşilçam'ın bile tercih ettiği Zonguldak... 
2024'te o günleri mum gibi arar olmuşsa, 
Şehir olmaktan uzaklaşıp adeta küçük bir kasabaya dönmüşse; herkes kendi payına olanı bir düşünmeli!

Arkadan kuyu kazmayı iyi becermiş ama birlik olmayı baramamış,
Başarılı olana çelme takmayı kendinde hak görmüş,  
Madenine, madencisine sahip çıkamamış, 
Doğasına, turizmine yatırım yapamamış, 
Ankara'da bir LOBİ oluşturamamış, 
Siyasetçilerin, bürokratların yaşadığı şehir Zonguldak.

Yaşadığı derken, yanlış anlaşılmasın, kısa süreliğine yaşadığı şehir Zonguldak. 
'Doktor atamalarını yaptırdık' diye haber yaptıran siyasetçilerin bile yaşamadığı şehir aslında Zonguldak.

Çiçeği burnunda CHP’li Dr. Erim Balbaloğlu’nun siyasi kıvraklığına yetişmek mümkün değil.

Siyasete atıldığı günden bu yana belli bir amaç doğrultusunda, büyük - küçük demeden her göreve talip olan Balbaloğlu, İYİ Parti camiasını birbirine düşürerek o partiyle işini bitirdi ve CHP’ye geçti.

Ayrıldığı partiye ne hayrı dokundu da CHP’ye ne hayrı olacak diye düşünenler olabilir.

AK Parti’den cinsel taciz ve saldırı suçlamaları nedeniyle ihraç edilen Gülüç Belediye Başkanı Mustafa Gökhan Demirtaş’ı İYİ Parti’den aday yaptı. Bir kadın olarak, tacizle suçlanan kişinin yanında durdu. Gelinen noktada Demirtaş’ın cezası onanıp cezaevine gönderilince Gülüç belediyesi de AK Parti’ye geçti.

Balbaloğlu’nun İYİ Parti siyaseti tüm koltukları kendisinin doldurması üzerine ilerlemişti. İlçe Başkanlığı, milletvekili adaylığı, belediye meclis üyeliği koltuklarını kimseye kaptırmadı.

Daha 6 ay önce ‘hepimiz Murat Sesliyiz’ sloganları atan Balbaloğlu, aylardır sürdürdüğü CHP’ye geçme mücadelesini sonunda kazandı ve Genel Merkez’de işini halledip CHP’ye üye oldu.

Genel Merkezin elbet bir bildiği vardır bu üyeliği kabul etme noktasında.

Yoksa, bulunduğu partiyi birbirine katan, partiden ayrılmalara, hatta kurulan başka bir partiye geçmelere kadar kırgınlıklara yol açan bir isim CHP ye ne katacak?

Olsa olsa CHP’den Milletvekili aday adayı olur. Ama CHP, İyi Parti gibi istediğini yapabileceği bir parti değil!

İyi Parti’de yaptığı matematik CHP'de işlemez.

Babaloğlu’na ne fark eder ki, başka bir partiye geçer.

Mesela; kendisinin siyasi oyunlarından bunalıp İyi Parti’den kaçanların yeni kurduğu Anahtar Parti’ye geçer.

Yeni kurulan partilerde söz sahibi olmak çok kolay. Siyasi bir etiketin varsa hele.

Siyasi bilgi birikim, tecrübe, donanım, liyakat, yeni kurulan partilerde çok kolay bulunmadığı için oralarda yükselmek daha kolay nasılsa.

CHP’de önüne çıkacak engelleri aşamazsa yeni bir yol bulur.

Milletvekili adayı iken, daha seçilmeden Ankara’dan ev baktığı, çocuğuna okul baktığı iddia edilen Balbaloğlu, CHP’den milletvekili adayı olamama ihtimalinin hesaplarını da şimdiden yapmış, B planını kenarda tutuyordur nasılsa.

CHP’ye gelirken baba ocağına geldiğini söyleyen Balbaloğlu, bir sonraki partisinde de bir ocak bulur.

Kardeş ocağı, arkadaş ocağı, elti, baldız ocağı fark etmez.

Balbaloğlu’nun siyaseti CHP gibi köklü bir partide işlemez.

Cumhuriyet Balosu'nda ev sahibi gibi boy göstermekle siyaset yapılsaydı her boy gösteren mecliste olurdu.

Tacizden yargılanan ve gelinen noktada tutuklanan Gülüç Belediye Başkanının arkasında duran, o kişiyi ısrarla aday yaptıran kadın siyasetçi, CHP ile sahalarda gezip kadınlardan oy isteyemez.

CHP için gönüllü çalışan kadınlar onunla çalışmaz.

Siyasi hırs ve gelecek ikbali için her adım mübah değildir.

Yapılan hataların bedeli bir gün mutlaka ödenir.

Neymiş; Bahçeli, Türklük rozeti takmış.
Devlet Bahçeli'nin bir bildiği varmış. Hep buna sığınmadılar mı?
Türklük, Devlet Bahçeli'nin tekelinde değildir.
Evvel Allah hepimiz TÜRKÜZ.

CHP, 'Çözüm TBMM'dir, kan dökülmesin' deyince terörist olurken, MHP Lideri, Bebek Katiline Umut Hakkı verilmesinden bahsedebiliyor.

DEM Parti temsilcisi de; "Bu ülkeye onurlu bir barış gelecek. Halaylar çekecek, horonlar tepeceğiz, o günler yakın" diyor.
 

Biz o halayları 'Çözüm Süreci'nde gördük.
Sonra şehirlerimize bombalar düştü. Hendekler kazıldı. Silahlar yığıldı.
PKK'yı kendi elimizle içimize kadar soktuk.

Buna müsaade edenler hata yaptıklarını kendileri itiraf etti.

Bu ülke Terör konusunda yeni bir hatayı kaldıramaz.

Ne olacak, Öcalan’ın tecridi kalkınca yurt dışına mı kaçırılacak?

Yurt dışındaki terörist başı FETÖ’den yeni kurtulmuşken bir yenisi mi eklenecek?

PKK’dan kurtulmak isteyenler her fırsatta KÜRDİSTAN demeyecek!

Öyle bir ülke, öyle bir hak, öyle bir bölge yok!

Buna inandırın teröristleri, PKK’yı, destek verenleri de çıkaracaksanız öyle çıkarın Bebek Katilini.

Silah bırakılması için hepimiz elimizi taşın altına koyalım ama buna gerçekten inanıyor musunuz?

Yoksa siyasi bitişten kurtulmanın yeni bir hamlesi midir?

Taşın altından yine silahlar, bombalar çıkmayacağının garantisi var mı?

Şehit analarına, babalarına Umut Hakkının, Bebek Katilinin çıkarılmasının bir izah yolunu bulabilirseniz herkes bu konuda hemfikir olur.
VAR MI İZAH YOLU?

Bekirhan; saygılı, efendi, başarılı, inşaat mühendisi olmuş bir genç.

Zonguldak Belediyesi’ne kadar çok farklı yerlerde işe girebilecek kapasitede bir genç.

Osman Zaimoğlu’nun böyle bir talebi yok.

İlçe Başkanı iken buna müsade edecek, 'torpille oğlunu işe koydurdu' dedirtecek bir insan değil.

Dahası Zonguldak Belediyesi'ne böyle bir alım yok.

Babası İlçe Başkanı olduğu için Bekirhan’ın bir suçu da yok.

Parti içinde kendi çocuklarının yolunu açmak, yakınlarını belediyeye yerleştirmek isteyenler kuyuya bir taş atıyor.

'Osman Zaimoğlu’nun oğlu da girecek' diye bir laf ortaya atıyor.

Herkes de konuya balıklama dalıyor.

Böyle bir talep oldu mu? Önce bunun gerçekliği araştırılsın.

Zonguldak Belediyesi İnşaat Mühendisliği kadrosu mu açmış?

Bekirhan başvuru mu yapmış?

Birileri bir dedikodu çıkarıyor. Dedikodu üzerinden siyaset yapılıyor.

CHP içindeki bu isimler AK Parti’nin torpillerini takip etmezler.

Bu dedikodu ile okları Zaimoğlu’na çevirmeye çalışanlar ile Zaimoğlu’nu İlçe Başkanlığından aldırmaya çalışanlar aynı isimler.

Kendi dönemlerinde siyasette üç kuruşluk başarı elde edemeyenler, kendilerinde olan Zonguldak Belediyesi’ni altın tepside Ak Parti’ye sunanlar, bugün gelmiş Zonguldak Belediyesi’nin CHP’ye kazandırılmasında en büyük emek sahiplerinden biri olan Osman Zaimoğlu’nu nasıl indirebiliriz diye plan yapıyorlar.

Neden?

Bizden değil, bizim ekipten değil, bizim dediğimize gelmiyor, istediğimiz gibi evirip çeviremiyoruz.

Siyaset; başarılı olanları, liyakat sahibi olanları, iş bitirenleri yutar!

Bu düşüncede olanlar başarılı olabilir. Siyasette arkadan iş çevirenler bir şekilde başarılı olmuşlardır.

Liyakat liyakat diye naralar atanlar iş kendilerine geldiğinde, 'benim yanımdaki bir yerlere gelsin' demeye başlar.

Balık baştan kokar ve her zaman kokmuştur.

Zaimoğlu’nun Merkez İlçedeki başarısı da her başarılı siyasetçi gibi ödüle değil cezaya mahkum olmuştur.

Zonguldak'a şampiyonluk çok mu fazla geldi?
Biz böyle başarılara alışık değil miyiz?

Kadınlar takımı olduğu için mi ciddiye alınmıyor?
Basketbol olduğu için mi ciddiye alınmıyor?
Başkan Tan'ın dediği gibi; yoksa 'Zonguldak bu kadar mı acz içinde?'

İnsanın aklı almıyor değil mi?
Böyle güzel başarılar yakalayan bir takımın sponsorlarının sıraya girmesi gerekirken, takım kapanma tehlikesi ile karşı karşıya.
Başarının cezalandırıldığı bir hikayeye tanık olmak üzeresin Zonguldak. 

Başkan Tan, hangi firmalarla sponsorluk görüşmesi yapıp olumsuz cevap aldığını açıklasın. 
Zonguldaklılar da, Zonguldak'tan kazanıp Zonguldak'a sırtını dönen bu firmaları öğrensin. 

"Bahtı Kara masallarıyla kandırılan şehrinin bahtına itiraz etmiş, kara denilen kömürü, kızlarımızın alnında AK etmişsin" diyor Tan.
Ne güzel söylemiş. 
Zonguldak'ın bahtı kara kaderine itiraz etmek zordur.
İtiraz edenler bedeller ödemiştir. 
Zonguldak bedeller ödemiştir.
Birliği, beraberliği sarsılmış, içinden 2 il çıkarılmış, küçültülerek sesi kısılmıştır.

Sesimizi sporla yükseltebileceğimiz, şehrimize heyecan katan, dinamiklerimizi harekete geçiren Kadınlar Basketbol takımımıza destek bulunamazsa, sadece basketbol takımımız değil, Zonguldak da kapanacaktır!
Belki mecazen kapanacaktır ama ileriye dönük umutları, hayalleri, başarıya olan açlığı, sesini duyurmaya olan özlemi son bulacaktır. 

Buna müsade etmeyin hanımlar, beyler!
Kime ne görev düşüyorsa, kızlarımıza, çocuklarımıza örnek olacak bu takımı başarıdan başarıya koşturmak için yapmalı.
Umutlar ilelebet sönmeden bir başarı da ödüllendirilmeli. 

Genel Merkezden görevlendirilen iki milletvekili 7 Aralık'ta Zonguldak Merkez aday adayı olan 7 isim ile mülakat yapıyor. 
3 isim (İsmail Eşref, Turgut Aydın, Zeki Günalp) belki de mülakatta elenmiş. Çünkü sonrasında başlayan anketlerde bu 3 isim sorulmuyor.

Yapılan ankette Harun Akın, Tahsin Erdem, Fırat Birkan ve Atınç Kayınova isimlerinin sorulduğunu duyduğumuz ve neden diğer isimlerin sorulmadığını öğrenmeye çalıştığımızda; çapraz anket yapılacağı bilgisine ulaşmıştık. 
Ancak o günden sonra herhangi bir anket çalışmasında diğer 3 ismin sorulduğunu duyan olmadı.

Atınç Kayınova'nın ise anket sonucu elendiğini, 21 Aralık'ta gerçekleşen PM toplantısı sonrası, anket sonuçlarının birbirine çok yakın olması nedeniyle 3 adaylı ön seçim yapılacağı kararı verilmesiyle öğrenmiş olduk. 

7 Aralık'ta mülakata giren 3 aday adayı (İsmail Eşref, Zeki Günalp, Turgut Aydın) o günden sonra hiç bir eleme yöntemine tabi tutulmamış. 
Ankette yoklar, ön seçimde yoklar. 
Aradan geçen 14 gün boyunca bu insanlar işlerinden, güçlerinden, ailelerinden zaman ayırarark, para harcayarak, emek vererek, aday adayı olduklarını zannettikleri için tanıtım yaptılar. 
Eğer bu 3 isim o gün elendiyse, neden kendilerine bilgi verilmedi? 
Kendilerine açıklama yapılabilirdi. 
Belki o zaman bu açıklama yapılmış olsaydı, bugün yaşanan süreç çıkmaza girmez, kırgınlıklar, burukluklar yaşanmaz, CHP'nin demokrasi anlayışına gölge düşmezdi. 

CHP'ne yıllarca emek veren isimler, belki de bedeller ödemiş isimler, en basitinden AK Parti'ye gitse önüne kapılar açılacak olmasına rağmen CHP'de zor olan siyaseti yapmayı tercih eden isimler bir açıklamayı hak etmiyor muydu?

İlin desteklediği, ilçenin desteklediği, farklı grupların desteklediği aday değilseler bile, halkın desteklemeyeceğine nasıl karar verildi?

2009 yılında CHP'den Zonguldak Belediye Başkanı seçilen ve 2011 Genel Seçimlerinde başkanlıktan istifa ederek (Genel Merkez tarafından istifa eden belediye başkanlarının aday yapılmayacağı duyurulmasına rağmen) Mv. aday adayı olan İsmail Eşref'in ismi ankete konmuş olsa o anketten birinci ya da ikinci çıkacağı düşünülür. 
Zonguldak'ta en çok tanınırlığı olan 2 adaydan biri Eşref'ti. 
Belediye Başkanlığı görevini yarım bırakması nedeniyle Eşref'i elemek için, 'kurunun yanında Zeki Günalp ve Turgut Aydın'ı da mı yaktılar' diye düşünmeden edemiyor insan. 

Sistem tersten işleseydi doğru olabilirdi.
7 adaylı bir ön seçim, akabinde en yüksek oyu alan 3 ya da 4 aday arasında anket yapılsa; kırılacak, gücenecek kimse olmaz, birlik bütünlük içinde seçimlere katılırlardı. 

Yarın 7 adaylı ön seçim yapılması için aday adaylarından Harun Akın'ın çağrısıyla CHP il Başkanlığı'nda aday adayları dilekçe verecekler. 
Ancak çıkmaza giren bu sürecin düzeltilmesi imkansıza yaklaştı.

7 aday adayı ile ön seçim yapılması önerisi Genel Merkez tarafından kabul görse bile;
Elenen 4 aday adayı mağduriyet yaşadığı için, Genel Merkez'in uyguladığı yöntemi doğru bulmayan üye yapısı bu 4 adaya kanalize olabilir ya da 4 aday Genel Merkez tarafından elendi, biz oy versek de Genel Merkez aday yapmaz düşüncesiyle 4 aday adayı üyeden destek alamayabilir.

Bu ön seçimden demokrasi şöleni çıkmaz. 
Bu kırgınlıklar da kolay unutulmaz.

Ancak en kötü oyu alacak olmak bile; 'o sandığa girmeye layık görülmemek' kadar acı olmaz. 
Bu partiye emek veren insanların, Zonguldak Belediye Başkanlığına aday adayı olmuş insanların buna hakkı olduğunu düşünüyorum. 

"Önseçim+ Güvenilir Anket formülü tüm bölgelerde uygulanırsa başarı oranı çok yüksek olur" diye yazmıştım daha önceki yazılarımda ancak tersten işletilen sistem seçim sonuçlarına olumsuz yansıyacak etkiler yaratacak gibi gözüküyor. 
 

Diyelim ki gerçek sebep, sağlık sorunları.
Neden arkasından 250 üye istifa ediyor?
Onların da mı sağlık sorunları var?

Üyeler ne diyor; "Deva Partisi Genel Merkezi ve GMYK’nın genel seçim sürecinde aday belirleme konusunda 
İl başkanımız Av.Fatih Keleş'e yönelik yapılan haksızlıklar ve eşitsizlikler tarafımızca büyük bir endişe 
ile karşılanmıştır. Bu durum, teşkilat içindeki birçok üyenin motivasyonunu ve inancını sarsmış, adalet 
duygusunu zedelemiş durumdadır. Şeffaf ve demokratik bir seçim süreci beklerken, yaşananlar biz teşkilat üyelerinin partiye olan 
inancını bitme noktasına getirmiştir".

Fatih Keleş neyi hedeflediğini açıkça söylese daha iyi olmaz mıydı?
DEVA Partisi'nden umduğunu bulamamış olabilir, 
Başka bir partiye yeşil ışık yakacak ya da elindeki üye gücüyle bazı partilerle ya da adaylarla 
pazarlık masasına oturacak olabilir.
Elindeki üye gücünü göstererek partilerin kendisine teklif götürmesini sağlamaya çalışıyor olabilir. 

Ama sağlık sorunları bahanesi hiç inandırıcı değil!
Eğer öyle olsaydı peşinden 250 üye istifa etmezdi. 
Bu yaşananlar Keleş'in siyasi şovundan başka bir şey değil. 

Siyasette bazı hamleler tam 'Köylü Kurnazlığı' algısı oluşturuyor.
Bazen bu hamlelerin kazandıracağı düşünülsede uzun vadede kaybettirmekten başka bir işe yaramıyor. 

Keleş'e geçmiş olsun dileklerimizi iletiyoruz. 

**********

CHP'DE ÖNSEÇİM İSTEYENLER VE İSTİYORMUŞ GİBİ YAPANLAR
CHP'de aday belirleme yöntemi olarak önseçim sesleri yükseliyor.
Parti tabanı kendi benimsemediği aday için sahada çalışmaz. 
Bunun acı tecrübelerini daha önce bu parti yaşadı.

Genel Başkan Özgür Özel, sonuçları kesin olarak uygulanacak üye oylamasına (Hakim gözetiminde olmayan, üye bazında eğilim yoklaması) 
ve ankete işaret etti. 
Ancak şu ana kadar netleşen bir şey yok.
Anket nerelerde yapılacak, tüm il, ilçe, beldelerde yapılacak mı?
Üye oylaması yine bölgelerin tamamında mı yoksa belli il, ilçelerde mi yapılacak? 

Bazı adaylar önseçim önseçim diyor ama yakın çevrelerinden aslında önseçim istemediklerini biliyoruz. 
Partililerin sempatisini kazanmak için 'önseçim' diyenler var. 
Partilililerin antipatisinden korkusuna önseçim istemediğini dile getiremeyip, yalandan 'önseçim' diyen var.
Gerçekten önseçimde kendine güvenen var. 

'Önseçim+ Güvenilir Anket' formülü tüm bölgelerde uygulanırsa başarı oranı çok yüksek olur.
Ama süre ve masraf konusunda CHP Genel Merkezi ne karar verecek, önümüzdeki günlerde belli olur.